இலவணன் கொல்லப்பட்ட பிறகு, அக்னியை முன்னிட்ட, இந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர்கள், சத்ருதாபனனான {பகைவரை வாட்டுபவனான} சத்ருக்னனை நோக்கி நல்ல மதுரவாணியைக் கூறினர் {பின்வரும் மிக இனிய வாக்கைக் கூறினர்}:(1) "வத்ஸா {அன்புக்குழந்தாய்}, நல்லவேளையாக உனக்கு விஜயம் {வெற்றி} கிடைத்தது. நல்லவேளையாக ராக்ஷசன் லவணன் கொல்லப்பட்டான். புருஷசார்தூலா {மனிதர்களில் புலியே}, நல்விரதனே, நீ விரும்பும் வரத்தைக் கேட்பாயாக.(2) மஹாபாஹோ {பெரும் தோள்களைக் கொண்டவனே}, வரம் அளிப்பவர்களான நாங்கள் அனைவரும் உன் விஜயத்தை {வெற்றியை} விரும்பி ஒன்று கூடியுள்ளோம். எங்களுடைய தரிசனம் உண்மையில் அமோகமானதாகும் {வீண்போகாததாகும்}" {என்றனர் தேவர்கள்}.(3)
தேவர்கள் பேசியதைக் கேட்டவனும், சூரனும், மஹாபாஹுவும், மனத்தை அடக்கியவனுமான சத்ருக்னன், தன் தலையின் மீது கைகளைக் கூப்பியபடியே {பின்வருமாறு} பதில் சொன்னான்:(4) "இரம்யமான இந்த மதுபுரி, தேவர்களால் நிர்மிதம் செய்யப்பட்ட {உருவாக்கப்பட்ட} மதுரா {நகரம்}, சீக்கிரம் நிலையான குடியிருப்பைப் பெறட்டும். இதுவே எனக்கு மேலான வரமாகட்டும்" {என்றான் சத்ருக்னன்}.(5)
மனப்ரீதியடைந்த தேவர்கள் அந்த ராகவனை {ரகு குலத்தவனான சத்ருக்னனை} நோக்கி, "பாடம் {அப்படியே ஆகட்டும்}. இரம்யமான இந்தப் புரி சூரசேனா ஆகும்[1]; இதில் சந்தேகமில்லை" என்று கூறினர்.(6)
[1] "ஷூரஸேனா" என்ற மூலச் சொல்லின் பொருளில் பதிப்புகளிடையே வேறுபட்ட விளக்கங்கள் காணப்படுகின்றன. தர்மாலயப் பதிப்பில், "புரியானது சூரசேனா வீரர்களால் நிறையப் பெற்று மனோஹரமாயும் ஆகும்" என்றிருக்கிறது. ஸ்ரீநிவாச ராகவாசாரியர் பதிப்பில், "மஹாசூரர்களான சேனாவீரர்களால் நிறைந்து இஃது உமது மநோரதப்படியே மேன்மைபெற்ற பட்டணமாகும்" என்றிருக்கிறது. கோரக்பூர் கீதா பிரஸ் பதிப்பில், "சூரர்களான படைவீரர்களைக் கொண்ட உனக்கு, இந்த அழகிய நகரம் தலைநகரமாகட்டும்" என்றிருக்கிறது. ஆங்கிலத்தில், மன்மதநாததத்தர் பதிப்பில், "உண்மையில், உனது நகரம் சூரசேனா என்ற பெயரில் ஒரு கண்கவர் தலைநகராக மாறும்" என்றிருக்கிறது. ஹரிபிரசாத் சாஸ்திரி பதிப்பில், "இந்த அழகிய நகரம் நிச்சயம் சூரசேனா ஆக மாறும்" என்றிருக்கிறது. ஆங்கிலச் செம்பதிப்பான விவேக்தேவ்ராய் பதிப்பில், "இந்த அழகிய நகரம் சூரசேனர்களால் நிறைந்திருக்கும்" என்றிருக்கிறது. அதன் அடிக்குறிப்பில், "சொற்படி பார்த்தால், சூரசேனர்கள் என்பது வீரமிக்க போர்வீரர்களைக் குறிக்கிறது" என்றிருக்கிறது. இவையாவும் இவ்வாறிருக்கப் பின்வரும் 9ம் சுலோகத்தில் "சூரசேனர்களுக்குரிய விஷயம் {ஆட்சிப்பகுதி}" என்ற சொல் வருவதால், இது பெயரைக் குறிப்பதாகவே தெரிகிறது.
அந்த மஹாத்மாக்கள் அவ்வாறு கூறிவிட்டு திவத்திற்கு {தேவலோகத்திற்கு} உயர்ந்து சென்றனர். மஹாதேஜஸ்வியான சத்ருக்னனோ, அந்தச் சேனையை {நகருக்குள்} கொண்டு வந்தான்.(7) சத்ருக்னனின் சாசனத்தை {கட்டளையைக்} கேட்ட அந்தச் சேனை, சீக்கிரமே வந்து சேர்ந்தது. சத்ருக்னன் சிராவணத்தில் நிவேசனம் செய்ய ஆரம்பித்தான் {ஆவணி மாதத்தில் அந்நகருக்குள் குடியேற்றம் செய்யத் தொடங்கினான்}[2].(8) திவ்யமான தோற்றத்துடன் கூடிய அந்தப் புரம் {மதுரா நகரம்}, சுபமான பன்னிரண்டாவது வருஷத்தில் நிலைபெற்றது. சூரசேனர்களின் விஷயமும் {ஆட்சிப்பகுதியும் / நாடும்} எங்கிருந்தும் பயமில்லாததாக இருந்தது[3].(9) {உரிய} காலத்தில் வாசவன் {இந்திரன்} மழையைப் பொழிந்தான்; க்ஷேத்ரங்களில் {வயல்களில்} பயிர்கள் செழித்தன. அஃது {அந்நகரம்} ரோகமற்ற {பிணியற்ற} வீரப் புருஷர்களைக் கொண்டதாகவும், சத்ருக்னனின் புஜங்களால் பாலிக்கப்பட்டதாகவும் {கைகளால் பாதுகாக்கப்பட்டதாகவும்} இருந்தது.(10)
[2] ஒட்டக்கூத்தர் உத்தர காண்டம், இலவணன் வதைப் படலம், 902ம் பாடல் பின்வருமாறு:
தய்யலர் பல்லாண்டு இசைப்பச் சாமரைகள்
பணிமாறத் தாளம் ஓங்கும்
தெய்வமா இன்னிசைகள் செவிநுழைய
மாகதர்கள் திரண்டு போற்ற
மெய்யெலாம் ஆபரணம் விரிசோதியால்
விளங்க விண்ணோர் வாழ்த்தப்
பொய்யிலா உள்ளத்தான் பொங்குஅணைமேல்
வீற்றிருந்தான் புடவி வாழ
பொருள்: பெண்டிர் பல்லாண்டு சொல்லவும், வெண்சாமரைகளை இருபுறமும் நின்று பெண்டிர் வீசவும், தாளச் சிறப்புடைய தெய்வத்தன்மையுடைய சிறந்த இன்னிசைப் பாடல்கள் தன் செவியில் நுழையவும், மாகதர்கள் திரண்டு அமர்ந்து ஏத்தவும், உடம்பெலாம் அணிந்துள்ள அணிகலன்கள் வீசுகின்ற ஒளியால் அந்த மண்டபமே விளக்கம் பெறவும் தேவர்கள் வாழ்த்தவும் பொய் இல்லாத உள்ளத்தையுடைய சத்ருக்கன் அழகு பொங்கும் அரியணைமேல் இவ்வுலகம் வாழ வீற்றிருந்தான். ஒட்டக்கூத்தர் இதை முடிசூட்டு நிகழ்வாக விவரிக்கிறார்.
[3] தர்மாலயப் பதிப்பில், "பூர்வம் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பாக்கியவிஷயத்தில் தெய்வத்தன்மைக்கு ஸமானமான அது சூரசேனர்களுக்கு வாஸஸ்தானமான தேசமெல்லாம் எப்படிப்பட்ட பயத்திற்கும் நிவாரணமாய் விளங்கிற்று" என்றிருக்கிறது. ஸ்ரீநிவாசராகவாசாரியர் பதிப்பில், "பூர்வம் பன்னிரண்டாண்டுகளுக்கு முன்னர் சிறந்த நகரமாயிருந்த மதுராபுரி மறுபடியிப்பொழுது சூரசேனர்களுக்குச் சிறிதும் பயமில்லாத வாஸஸ்தானமாகியது" என்றிருக்கிறது. கோரக்பூர் கீதா பிரஸ் பதிப்பில், "அந்த நகரத்தில், சூரர்களான படைவீரர்கள் முழுமையாகப் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் தங்கியிருந்தார்கள். தேவப்பட்டணம் போல் விளங்கிய அந்த நகரத்தில் எல்லா சுகசாதனங்களும் அமைந்திருந்தன" என்றிருக்கிறது.
அஃது {அந்த மதுரா நகரம்} அர்த்தச்சந்திரனை {பிறைநிலவைப்} போன்ற வடிவில், யமுனாதீரத்தால் சோபித்தது {யமுனைக் கரையால் அழகுடன் விளங்கியது}; முக்கிய கிருஹங்கள் {வீடுகள்}, சத்வரங்கள் {நாற்சந்திகள்}, ஆபணவீதிகளாலும் {கடைத்தெருக்களாலும்} சோபித்தது; சாதுர்வர்ணத்தாருடன் கூடியதாகவும் {நான்கு வர்ணத்தினரைக் கொண்டதாகவும்}, நானாவித வாணிபங்களாலும் சோபிப்பதாகவும் {சிறப்புற்றதாகவும்} இருந்தது.(11) முன்பு எதை {எந்த நகரத்தை} லவணன் மஹத்தான ஒளிமிக்கதாகச் செய்திருந்தானோ, அதைச் சத்ருக்னன் நானாவித வர்ணங்களால் {நிறங்களால்} சோபிக்கச் செய்து சிறப்பித்தான்[4].(12) அது {அந்த மதுரா நகரம்} நாற்புறமும் பூங்காக்களாலும், விஹாரங்களாலும் {உல்லாசமாக விளையாடும் இடங்களாலும்} சோபித்துக் கொண்டிருந்தது. மேலும் பிற தைவமானுஷச் சிறப்புகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.(13) அந்தப் புரீ {மதுரா நகரம்} திவ்யமான தோற்றத்துடன், நானாவித வணிகப் பொருள்களால் சிறப்புற்றிருந்தது; நானாவித தேசங்களில் இருந்தும் வந்த வணிகர்களாலும் சிறப்புற்றிருந்தது.(14)
[4] தர்மாலயப் பதிப்பில், "பூர்வம் அந்த லவணனால் எது பாழாய்க்கிடந்ததோ அதை சத்ருக்னர் அதி சுப்ரமாயும் எந்தவிதத்திலுமழகு வாய்ந்ததாயும் அமைத்து வைக்கலானார்" என்றிருக்கிறது. ஸ்ரீநிவாசராகவாசாரியர் பதிப்பில், "முன்னம் லவணாசுரனால் நிருமிக்கப்பட்ட அந்நகரத்தைச் சத்ருக்கனாழ்வான் விசித்திரமான பல்பல மாளிகைகளுடனே மிகப்புதுமையான பட்டணமாக்கினார்" என்றிருக்கிறது. கோரக்பூர் கீதா பிரஸ் பதிப்பில் 11, 12, 13-ஆம் சுலோகங்களின் பொருள் விரிவாக ஒன்றிணைத்துப் பின்வருமாறு கூறப்பட்டுள்ளது, "முன்னொரு காலத்தில் லவணனால் யமுனைக் கரையை ஒட்டினாற்போல் பிறைநிலா வடிவத்தில் அமைக்கப்பட்ட அந்த நகரத்தில், கணக்கற்ற மாளிகைகளும், நாற்சந்திகளும், வணிகர் வீதிகளும் சந்துகளும் இருந்தன. அங்கு நான்கு வருணத்தைச் சார்ந்த மக்கள் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்கள். பற்பல வியாபார நிலையங்கள் செல்வச் செழிப்பைக் கூட்டிக் காட்டின. பற்பல வண்ண ஓவியங்களால், சத்ருக்னன் அந்நகரை மேலும் அழகுபடுத்தினான். நாற்புறங்களிலும் பூங்காக்களையும், உல்லாசமாக விளையாடித் திரிவதற்கான இடங்களையும் ஏற்படுத்தினான்" என்றிருக்கிறது.
நோக்கம் நிறைவேறிய பரதானுஜன் {பரதனின் தம்பியான சத்ருக்னன்}, செழிப்புற்ற அதை {மதுரா நகரைக்} கண்டு, பரமப்ரீதியடைந்து பெரும் மகிழ்ச்சியையும் அடைந்தான்.(15) பன்னிரண்டாவது வருஷம் வந்தபோது[5], "மதுரா புரியை {மதுரா நகரை} நிறுவிவிட்டு, நான் ராமரின் பாதங்கள் இரண்டையும் காண்பேன்" என்ற புத்தி {எண்ணம்} அவனுக்குத் தோன்றியது.(16) பிறகு, ரகுகுல வம்ச வர்த்தனனான அந்த நராதிபன் {சத்ருக்னன்}, அமரபுரிக்கு ஒப்பானதும், விதவிதமான ஜனங்களால் சூழப்பட்டதுமான அந்தப் புரீயை நிறுவிவிட்டு, ரகுபதியின் {ரகு குலத் தலைவனான ராமனின்} பாதங்களை தரிசிப்பதில் தன் மதியைச் செலுத்தினான்.(17)
[5] ஸ்ரீநிவாசராகவாசாரியர் பதிப்பின் அடிக்குறிப்பில், "பிராதாக்கள் பன்னிரண்டு வருஷகாலம் ஒருவரையொருவர் பாராது பிரிந்துபோனால், பிறகு பார்க்கலாகாதென்பராதலால், அந்த தோஷத்திற்கிடமுண்டாகாதபடி பன்னிரண்டாண்டு கழிவதற்கு முன்னமே சத்துருக்கனன் சகோதரர்களைக் காணச் சென்றனரென்க" என்றிருக்கிறது.
