யமுனைக்கரை முனிவர்கள் | சர்க்கம் – 060 (18)

The sages of the Yamuna banks | Sarga-060 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இராமனைக் காண யமுனைக் கரையிலிருந்து வந்த முனிவர்கள்; ராமன் அவர்களுக்குத் தந்த வாக்குறுதி; அவர்களின் வேண்டுதல்...

இவ்வாறு ராமலக்ஷ்மணர்கள் இருவரும் {ராமன், லக்ஷ்மணன் ஆகிய இருவரும்} உரையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, குளிரும் இல்லாத, வெப்பமும் இல்லாத வசந்தத்தின் நிசி {வசந்தகால இரவு} வந்தது.(1) பிறகு, விமலமான பிரபாதத்தில் {தெளிவான விடியற்காலையில்}, முற்பகலில் செய்ய வேண்டிய கடமைகளை நிறைவேற்றியவனும், பௌரகார்யவித்துமான காகுத்ஸ்தன் தரிசனத்திற்காகச் சென்றான் {நகர மக்களின் காரியங்களை அறிந்தவனும், காகுத்ஸ்த வம்சத்தவனுமான ராமன் மக்களைக் காணச் சென்றான்}.(2) 

விஷ்ணுவே ராமன் | சர்க்கம் – 051 (32)

Rama is Vishnu | Sarga-051 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: பிருகு முனிவரின் மனைவியைக் கொன்ற விஷ்ணு; பிருகு முனிவர் விஷ்ணுவுக்கு அளித்த சாபம்; "விஷ்ணுவே ராமனாகப் பிறந்தான்" என துர்வாசர் சொல்வது...

அவ்வாறு மஹாத்மாவான லக்ஷ்மணனால் தூண்டப்பட்ட சூதன் {சுமந்திரன், துர்வாச} ரிஷியால் கூறப்பட்ட அந்த வாக்கியத்தை {பின்வருமாறு} உரைக்கத் தொடங்கினான்:(1) "முன்பு அத்ரி புத்திரரும் {அத்ரி முனிவரின் மகனும்}, பெயரால் துர்வாசருமான {துர்வாசர் என்றழைக்கப்படுபவருமான} மஹாமுனிவர்[1], புண்ணியமான வசிஷ்டரின் ஆசிரமத்தில் வார்ஷிக்யத்திற்காக {சாதுர்மாஸ்ய விரதத்தை அனுஷ்டிப்பதற்காகத்} தங்கியிருந்தார்[2].(2) மஹாதேஜஸ்வியும், பெரும் புகழுடையவருமான உம் பிதா {தசரதர்}, மஹாத்மாவான புரோஹிதரை {வசிஷ்டரைக்} காண விரும்பி அந்த ஆசிரமத்திற்கு தாமே[3] சென்றார்.(3) அவர் {தசரதர்}, சூரியனுக்கு ஒப்பாக, தேஜஸ்ஸால் பிரகாசிப்பவரைப் போன்ற மஹாமுனிவர் {துர்வாசர்}, வசிஷ்டரின் இடது பக்கத்தில் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டார்.(4) அவர் பாத்யத்தாலும் {பாதங்களைக் கழுவுவதற்கான நீராலும்}, பழ, மூலங்களாலும் {கனி, கிழங்குகளாலும் உபசரிக்கப்பட்டு}, முனிவர்களுடன் சேர்ந்து {அங்கே} வசித்தார்.(5) 

விதி | சர்க்கம் – 050 (20)

Fate | Sarga-050 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: தேரில் ஏறிய லக்ஷ்மணன் துன்புறுவதைக் கண்ட சுமந்திரன்; துர்வாசர் சொன்னது...

தீனமான {தளர்ந்த} உள்ளமுடைய லக்ஷ்மணனோ, ஆசிரமத்தில் பிரவேசிக்கச் செய்யப்பட்ட மைதிலியான சீதையைக் கண்டு, கோர சந்தாபத்தை {கடும் வருத்தத்தை} அடைந்தான்.(1) மேலும், மஹாதேஜஸ்வியானவன் {பேராற்றல்வாய்ந்த லக்ஷ்மணன்}, ராமனின் சாரதியும், மந்திரசாரதியுமான {ஆலோசனைகளில் தேரோட்டியைப் போல வழிகாட்டக் கூடியவனுமான} சுமந்திரனிடம் {பின்வருமாறு} கூறினான், "சீதையின் சந்தாபத்தால் {வருத்தத்தால்} உண்டான துக்கத்தைப் பார்ப்பீராக.(2) சுத்த சமாசாரமுடைய பத்தினியான {தூய ஒழுக்கமுடைய மனைவியான} ஜனகாத்மஜையை {ஜனகரின் மகளான சீதையைக்} கைவிடுவதைவிட ராகவருக்கு அதிக துக்கம்  உண்மையில் வேறென்ன இருக்கும்?(3) சாரதே, வைதேஹியைப் பிரிந்திருக்கும் ராகவரின் நிலை தைவத்தாலானதாக {விதியாலானதாக} நான் தெளிவாக கருதுகிறேன். தைவம் {விதி} நித்யம் கடப்பதற்கரியது.(4) 

கோமதியும் கங்கையும் | சர்க்கம் – 046 (34)

Gomati and Ganga | Sarga-046 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: சீதையைத் தேரிலேற்றிக் கொண்டு வனத்திற்குப் புறப்பட்ட லக்ஷ்மணன்; அபசகுனங்களைக் கண்ட சீதை; கோமதி ஆற்றங்கரையில் தங்கி, மறுநாள் கங்கையை அடைந்தது...

பிறகு, ரஜனி {இரவு} விடிந்தபோது, லக்ஷ்மணன் தீனமான {கவலையடைந்த} உள்ளத்துடனும், முற்றிலும் வாடிய முகத்துடனும் சுமந்திரனிடம் {பின்வரும்} வாக்கியத்தைக் கூறினான்:(1) "சாரதே {தேரோட்டியே}, உத்தம ரதத்தில் துரகங்களை {சிறந்த தேரில் குதிரைகளை} சீக்கிரம் பூட்டுவீராக; ராஜபவனத்திலிருந்து சீதையின் நன்கு விரிக்கப்பட்ட ஆசனத்தையும் {தேரில்} அமைப்பீராக.(2) புண்ணிய கர்மங்களைச் செய்பவர்களான மஹரிஷிகளின் ஆசிரமத்திற்கு, ராஜவசனத்தின்படியே, சீதை என்னால் அழைத்துச் செல்லப்பட வேண்டியவள் ஆகிறாள். சீக்கிரம் ரதம் கொண்டுவரப்படட்டும்" {என்றான் லக்ஷ்மணன்}.(3)