இலவணனைச் சந்தித்த சத்ருக்னன் | சர்க்கம் – 068 (20)

Shatrughna encounters Lavana | Sarga-068 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இலவணன் வெளியே சென்றிருக்கும் தருணத்தில் கோட்டை வாயிலில் காத்திருந்த சத்ருக்னன்; திரும்பி வந்த லவணனைப் போருக்கு அழைத்தது...

அவர்கள் {முனிவர்கள்} கதைகளைச் சொல்லிக்கொண்டும், சுப ஜயத்தை {மங்கல வெற்றியை} விரும்பிக் கொண்டுமிருக்கையில் மஹாத்மா சத்ருக்னனுக்கு இரவு சீக்கிரம் கழிந்தது.(1) பிறகு, விமலமான பிரபாதத்தில் {களங்கமற்ற விடியல்காலையில்}, அந்தக் காலத்தில் {நேரத்தில்}, தீரனான அந்த ராக்ஷசன் ஆஹாரத்தை {உணவைத்} தேடும் எண்ணத்தால் தூண்டப்பட்டவனாகப் புரத்திலிருந்து {நகரத்திலிருந்து} வெளியேறினான்.(2) இதற்கிடையில், வீரனான சத்ருக்னன் யமுனை நதியைக் கடந்து, தனுஷ்பாணியாக {கையில் வில்லுடன்} மதுபுரத்வாரத்தில் நின்றான் {மதுபுரியின் வாயிலில் லவணனை எதிர்பார்த்து நின்றான்}.(3) 

இலவணாசுரனின் கொடுமையும் முனிவர்களின் முறையீடும் | சர்க்கம் – 061 (25)

The Atrocities of Lavanasura and the Sages’ Appeal to Rama | Sarga-061 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இலவணனை எதிர்க்க ராமனின் உதவியை நாடிய முனிவர்கள்; லவணனின் பிறப்பும், சிவவரமும், அவனது தந்தையான மது குறித்தும் விளக்கிய சியவனர்...

இவ்வாறு கூறிக் கொண்டிருந்த ரிஷிகளிடம் காகுத்ஸ்தன் {ராமன்}, "முனிவர்களே, என்ன காரியம்? கூறுங்கள். முதலில் உங்களுடைய பயம் நீங்கட்டும்" என்ற வாக்கியத்தைக் கூறினான்.(1)

மது சக்யம் | சர்க்கம் – 025 (52)

Friendship forged with Madhu | Sarga-025 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: வரங்களைப் பெற்ற இந்திரஜித்; கும்பீனசியைக் கவர்ந்து சென்ற மது; மதுவுடன் நட்பேற்படுத்திக் கொண்ட ராவணன்; இந்திரனை வெல்ல கைலாசத்தில் இறங்கியது...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}... கோரமான அந்த {தண்டக} வனத்தைக் கொடுத்துத் தன் பகினியை {சகோதரி சூர்ப்பணகையைத்} தேற்றிய பிறகு, அந்த தசக்ரீவன் {பத்துக் கழுத்துகளைக் கொண்ட ராவணன்}, மகிழ்ச்சியும், ஸ்வஸ்தமும் {நலமும் / நிம்மதியும்} அடைந்தான்.(1) பலவானான அந்த ராக்ஷசேந்திரன், பிறகு, தன் கூட்டாளிகளுடன் சேர்ந்து, நிகும்பிலை என்ற பெயரைக் கொண்ட, லங்கையின் உத்தம உபவனத்தில் பிரவேசித்தான் {சிறந்த சோலையில் நுழைந்தான்}.(2) நூற்றுக்கணக்கான யூப ஆகீர்ணங்களால் {வேள்வித் தூண்களால்} நிறைந்தும், சௌம்யமான சைத்யங்களால் {அழகான வேள்வி மேடைகளால்} அலங்கரிக்கப்பட்டும், செழிப்புடன் {ஒளியுடன்} பிரகாசித்துக் கொண்டிருப்பதைப் போல, அங்கே நடந்து கொண்டிருக்கும் யஜ்ஞத்தை {வேள்வியை ராவணன்} கண்டான்.(3) கருப்பு மான் தோல் அணிந்தவனும், கமண்டலம், சிகை {குடுமி}, துவஜம் ஆகியவற்றுடன் கூடியவனும், பயத்தை உண்டாக்குபவனுமான தன் மகன் மேகநாதனை அப்போது அங்கே {இந்திரஜித்தை ராவணன் அந்த வேள்விச் சாலையில்} கண்டான்.(4)