மீண்டும் வால்மீகி | சர்க்கம் – 071 (24)

Valmiki again | Sarga-071 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: மதுராவிலிருந்து அயோத்திக்குத் திரும்பும் வழியில் வால்மீகி ஆசிரமத்தில் தங்கிய சத்ருக்னன்; வால்மீகியின் பாராட்டு; இராமகதையின் இனிய கானத்தைக் கேட்டது.

பிறகு, பன்னிரண்டாம் வருஷத்தில், சத்ருக்னன், அற்ப அளவிலான பணியாளர்களுடனும் பலத்துடனும் {படையுடனும்}, ராமனால் ஆளப்பட்ட அயோத்திக்குச் செல்ல விரும்பினான்.(1) பிறகு, அவன், மந்திரிகளை முன்னணியாகக் கொண்டவர்களையும், முக்கியப் படைத்தலைவர்களையும் திருப்பி அனுப்பிவிட்டு, சிறந்த ஹயங்களுடனும் {குதிரைகளுடனும்}, நூறு ரதங்களுடனும் சென்றான்.(2) பெரும்புகழுடைய அந்த ரகுநந்தனன் {ரகு வம்சத்தவரை மகிழ்விப்பவனான சத்ருக்னன்}, கணக்காக ஏழெட்டுத் தங்குமிடங்களில் {இரவுத் தங்கல்களில்} தங்கிச் சென்று, வால்மீகியின் ஆசிரமத்தை அடைந்து வாசம் செய்தான்.(3) அந்தப் புருஷரிஷபன் {மனிதர்களில் காளையான சத்ருக்னன்}, வால்மீகியின் பாதங்களை வணங்கிய பின்னர், முனிவரின் கையில் இருந்து பாத்யம், அர்க்கியம், ஆதித்யம் {விருந்தோம்பல்}[1] ஆகியவற்றை ஏற்றுக் கொண்டான்.(4) அந்த முனிவர் {வால்மீகி}, மஹாத்மாவான சத்ருக்னனுக்கு பலவகையான, மிக இனிய கதைகளை ஆயிரக்கணக்கில் கூறினார்.(5)

இலவணனைச் சந்தித்த சத்ருக்னன் | சர்க்கம் – 068 (20)

Shatrughna encounters Lavana | Sarga-068 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இலவணன் வெளியே சென்றிருக்கும் தருணத்தில் கோட்டை வாயிலில் காத்திருந்த சத்ருக்னன்; திரும்பி வந்த லவணனைப் போருக்கு அழைத்தது...

அவர்கள் {முனிவர்கள்} கதைகளைச் சொல்லிக்கொண்டும், சுப ஜயத்தை {மங்கல வெற்றியை} விரும்பிக் கொண்டுமிருக்கையில் மஹாத்மா சத்ருக்னனுக்கு இரவு சீக்கிரம் கழிந்தது.(1) பிறகு, விமலமான பிரபாதத்தில் {களங்கமற்ற விடியல்காலையில்}, அந்தக் காலத்தில் {நேரத்தில்}, தீரனான அந்த ராக்ஷசன் ஆஹாரத்தை {உணவைத்} தேடும் எண்ணத்தால் தூண்டப்பட்டவனாகப் புரத்திலிருந்து {நகரத்திலிருந்து} வெளியேறினான்.(2) இதற்கிடையில், வீரனான சத்ருக்னன் யமுனை நதியைக் கடந்து, தனுஷ்பாணியாக {கையில் வில்லுடன்} மதுபுரத்வாரத்தில் நின்றான் {மதுபுரியின் வாயிலில் லவணனை எதிர்பார்த்து நின்றான்}.(3) 

வாலி | சர்க்கம் – 034 (46)

Vali | Sarga-034 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: வாலியைப் போருக்கு அழைத்த ராவணன்; தென் கடலுக்குச் சென்றிருந்த வாலி, ராவணனைக் கக்கத்தில் இட்டுக் கொண்டு சென்றது; வாலியுடன் நட்பேற்படுத்திக் கொண்ட ராவணன்...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}... {கார்த்தவீரிய} அர்ஜுனனால் விடுவிக்கப்பட்ட பிறகு, ராக்ஷசாதிபன் ராவணன், அவ்வாறு செய்யப்பட்ட போதிலும் மனந்தளராமல் சர்வ பிருத்வியிலும் சுற்றித் திரிந்தான்.(1) இந்த ராவணன், ராக்ஷசனோ, மனுஷ்யனோ, அதிக பலம் பொருந்தியவன் எனக் கேள்விப்பட்டால், செருக்குடன் அவனைச் சந்தித்து யுத்தத்திற்கு அழைப்பவனாக இருந்தான்.(2)

விடுதலையும் செருக்கும் | சர்க்கம் – 033 (23)

Freedom and Arrogance | Sarga-033 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இராவணனை விடுவிக்குமாறு கார்த்தவீரியனை வேண்டிய புலஸ்தியர்; மறுபேச்சின்றி ராவணனை விடுவித்த கார்த்தவீரியன்...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}... வாயுவைப் பிடித்ததைப் போல, ராவணன் பிடிக்கப்பட்டது {ராவணன் பிடிக்கப்பட்ட அந்தச் செய்தி},[1] திவத்தில் தைவதங்களால் {தேவலோகத்தில் தேவர்களால்} பேசப்படுவதைப் புலஸ்தியர் கேட்டார்.(1) பிறகு, பௌலஸ்திய தாயாத்யம் {புலஸ்தியரான தம் மரபுரிமை வாரிசும், தம் பேரனுமான ராவணன்} மீது கொண்ட சினேஹத்தால் பெரிதும் தூண்டப்பட்டவராக {தூண்டப்பட்ட புலஸ்தியர்}, எங்கே ராவணன் {இருந்தானோ, அந்த} மாஹிஷ்மதி என்ற பெயர் கொண்ட புரீக்குச் சென்றார்[2].(2) 

கார்த்தவீரியார்ஜுனன் | சர்க்கம் – 032 (73)

Karthavirya Arjuna | Sarga-073 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: நர்மதையின் நீரோட்டத்தைத் தடுத்த கார்த்தவீரியன்; நீர் பின்னோக்கிப் பாய்ந்து ராவணனின் பூஜைப் பொருட்கள் அடித்துச் செல்லப்பட்டது; கார்த்தவீரியனுடன் போரிட்டுக் கட்டுண்ட ராவணன்...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}... மிகக் கொடூரனான ராக்ஷசேந்திரன் {ராவணன்}, நர்மதையின் மணற்திட்டில் எங்கே புஷ்ப உபஹாரம் {மலர்களைக் கொண்டு பூஜை} செய்தானோ, அதே தேசத்திற்கு {இடத்திற்கு} சற்றுத் தொலைவில்[1],(1) வெற்றியாளர்களுள் சிறந்தவனும், மாஹிஷ்மதியின் பதியும் {தலைவனும்}, பிரபுவுமான {கார்த்தவீரிய} அர்ஜுனன், நாரீகள் சஹிதனாக {பெண்களுடன்} நர்மதையின் நீரில் இறங்கி கிரீடித்துக் கொண்டிருந்தான் {விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறான்}.(2) 

மாஹிஷ்மதியும் நர்மதையும் | சர்க்கம் – 031 (43)

Mahishmati and Narmada | Sarga-043 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: கார்த்தவீரியனுடன் போரிட மாஹிஷ்மதி சென்ற ராவணன்; அவனில்லாததைக் கண்டு விந்திய மலையின் அருகில் உள்ள நர்மதையை அடைந்தது. ராவணன் செய்த சிவபூஜை...

பிறகு, மஹாதேஜஸ்வியான ராமன் வியப்படைந்து, மீண்டும் வணங்கிவிட்டு, ரிஷிசத்தமரான {முனிவர்களில் முதன்மையானவரான} அகஸ்தியரிடம் {பின்வரும்} வாக்கியத்தைச் சொன்னான்.(1) "பகவானே, துவிஜோத்தமரே {இருபிறப்பாளர்களில் உயர்ந்தவரே}, எப்போது முதல் மேதினியைக் குரூர ராக்ஷசன் {ராவணன்} சுற்றித் திரிந்தானோ, அப்போது {முதல்} உலகங்கள் சூனியமாகவே {வெறுமையாகத்தான்} இருந்தனவா என்ன?(2) அப்போது இங்கே {பூமியில்} ராஜாவோ, ராஜாவுக்கு இணையானவனோ எவனொருவனுமே இல்லையா என்ன? இராக்ஷஸேஸ்வரனான ராவணன் எதனால் {எவ்விடத்திலும்} அவமானத்தை {செருக்கொழிந்து தோல்வியை} அடையவே இல்லை?(3) அல்லது பிருத்வியை {பூமியை} ஆள்பவர்கள் வீரியம் இழந்தே விட்டார்களா? மேலும், பல நிருபர்கள் {அரசர்கள்} சிறந்த அஸ்திரங்களால் {யுத்த களத்திலிருந்து} துரத்தப்பட்டவர்களாக முற்றிலும் வெல்லப்பட்டனரா?" {என்று கேட்டான் ராமன்}.(4)

அகலிகை | சர்க்கம் – 030 (55)

Ahalya | Sarga-030 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இராவணனிடம் சென்ற பிரம்மன்; இந்திரஜித் வேண்டிய வரத்தை அளித்து, இந்திரனை விடுவித்தது; கௌதமரின் சாபத்தைக் குறித்து இந்திரனிடம் சொன்னது...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}... அதிபலவானான மஹேந்திரன், ராவணனின் மகனால் {இந்திரஜித்தால்} வெல்லப்பட்டபோது, ஸுரர்கள் {தேவர்கள்}, பிரஜாபதியை {பிரம்மனை} முன்னிறுத்திக் கொண்டு லங்கைக்குச் சென்றனர்.(1) அங்கு, புத்திரர்களாலும், பிராதாக்களாலும் {உடன்பிறந்தோராலும்} சூழப்பட்டிருந்த ராவணனை அடைந்து, ககனத்தில் {ஆகாயத்தில்} நின்றுகொண்டு, பிரஜாபதி ஸாமப் பூர்வமாக {பிரம்மன் சமாதானமான முறையில் பின்வருமாறு} கூறினான்:(2) "வத்சா {குழந்தாய்}, ராவணா, உன் புத்திரனின் {இந்திரஜித்தின்} யுத்தத்தில் மகிழ்ச்சியடைந்தவனாக இருக்கிறேன். ஆஹோ {என்னே ஆச்சரியம்}, இவனுடைய விக்ரமமும், அதன் உயர்வும், உனக்குத் துல்லியமாகவோ, அதிகமாகவோ கூட இருக்கின்றன.(3) உன் தேஜஸ்ஸால் {ஆற்றலால்} திரிலோகங்கள் முழுமையுமே வெல்லப்பட்டிருக்கின்றன; {எடுத்த} பிரதிஜ்ஞை {உறுதிமொழி} பலனுள்ளதாகச் செய்யப்பட்டது; நிச்சயம் உன் புத்திரனால் மகிழ்ச்சியடைந்தவனாக இருக்கிறேன்.(4) இராவணா, மேலும், அதிபலவானும், வீர்யவானுமான உன்னுடைய இந்தப் புத்திரன் {மேகநாதன்}, ஜகத்தில் “இந்திரஜித்” என்றே நன்கு அறியப்பட்டவனாக இருப்பான்.(5) இராஜனே, எவனைத் துணையாகக் கொண்டு உன்னால் திரிதசர்கள் {முப்பத்து முக்கோடி தேவர்கள்} வசத்தில் வைக்கப்பட்டார்களோ, {அந்த} ராக்ஷஸன் {இந்திரஜித்} பலவானே; {அவன்} வெல்வதற்கரியவனுமே ஆவான்.(6) எனவே, மஹாபாஹோ {பெருந்தோள்களைக் கொண்டவனே}, பாகசாஸனனான[1] மஹேந்திரன் {இந்திரன்} விடுவிக்கப்படட்டும். மேலும், இவனுடைய விடுதலைக்காகத் திவௌகஸர்கள் {விண்ணில் வாழ்பவர்களான தேவர்கள் ஏதேனும்} கொடுக்கட்டும்" {என்றான் பிரம்மன்}.(7)

பிடிபட்டான் இந்திரன் | சர்க்கம் – 029 (42)

Indra captured | Sarga-029 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இராவணனைக் கட்டிய இந்திரன்; இந்திரனை மாயையில் கட்டிய இந்திரஜித்; இலங்கைக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்ட இந்திரன்...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}... பிறகு, இருள் சூழ்ந்த போது, அந்த சர்வ தேவராக்ஷசர்களும் தங்கள் பலத்தில் மதங்கொண்டவர்களாகப் பரஸ்பரம் அழித்தபடியே {தொடர்ந்து} போர் செய்தனர்.(1) ஆனால், பிறகு, தேவசைனியத்தால் ராக்ஷசர்களின் பெரும்பலம் {பெரிய படையானது} யுத்தத்தில் பத்தில் ஒரு பங்காக ஸ்தாபிதம் செய்யப்பட்டது {எஞ்சியிருக்குமாறு செய்யப்பட்டது}. மிச்சமுள்ள பகுதி யமக்ஷயத்திற்கு {யமனின் இருப்பிடத்திற்குக்} கொண்டு செல்லப்பட்டது.(2) எனினும், அந்த இருள் சூழ்ந்த யுத்தத்தில், பரஸ்பரம் யுத்தம் செய்கிறவர்களான அந்த சர்வ தேவ ராக்ஷசர்களும் அன்யோன்யம் அறிந்து கொண்டார்களில்லை {ஒருவரையொருவர் அடையாளம் கண்டார்களில்லை}.(3)

சுமாலி வதம் | சர்க்கம் – 027 (50)

Sumali killed | Sarga-027 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: தேவலோகஞ் சென்ற ராவணன்; விஷ்ணுவிடம் தஞ்சம் அடைந்த இந்திரன்; அவதார காரணத்தைச் சொல்லி ராவணனுடன் போரிடுமாறு இந்திரனுக்கு ஆணையிட்ட விஷ்ணு; சுமாலி கொல்லப்பட்டது...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}... பிறகு தசக்ரீவன் {பத்துக் கழுத்துகளைக் கொண்ட ராவணன்}, கைலாசத்தைக் கடந்தான். மஹாதேஜஸ்வியான அந்த நிசாசரன் இந்திரலோகத்தை அடைந்தான்.(1) இராக்ஷச சைனியம், நாலாபுறமிருந்தும் {இந்திரலோகத்தை நோக்கி} முன்னேறிச் சென்றது. அர்ணவம் {கடல்} கடையப்படுவதைப் போன்ற சப்தம் தேவலோகத்தை எட்டியது.(2) 

அரம்பை | சர்க்கம் – 026 (61)

Rambha | Sarga-026 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: நளகூபரனிடம் சென்று கொண்டிருந்த ரம்பையை, பாலியல் வன்கொடுமைக்குட்படுத்திய ராவணன்; நடந்ததை உள்ளபடியே நளகூபரனிடம் சொன்ன ரம்பை; ராவணன் அடைந்த சாபம்...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}... வீரியவானான அந்த தசக்ரீவன் {பத்துக் கழுத்துகளைக் கொண்ட ராவணன்}, தன் சைனியத்துடன் அங்கே {கைலாசத்தில்} இருந்தபோது, தினகரன் அஸ்தத்தை {சூரியன் அஸ்த மலையை / மறைவை} அடைந்ததால், தன் வசிப்பிடத்தை {முகாமை} அமைத்துக் கொள்ள விரும்பினான்.(1) பர்வதத்திற்குத் துல்லியமான ஒளியைக் கொண்ட {அந்தக் கைலாச மலையைப் போலவே வெண்மையாக விளங்கிய}, விமலமான சந்திரன் உதித்தபோது, தாக்குதலுக்குரிய நானாவித ஆயுதங்களுடன் கூடிய மஹத்தான சைனியம் {ராவணனின் பெரும் படை} உறக்கத்தில் ஆழ்ந்தது.(2) மஹாவீரியவானான அந்த ராவணனோ, சைலமூர்த்தத்தில் {மலையுச்சியில்} அமர்ந்திருந்தவனாக, அங்கே சந்திரனின் கதிர்களால் சோபிக்கும் குணங்களை {அழகுறும் இயற்கையழகைக்} கண்டான்.(3)

மது சக்யம் | சர்க்கம் – 025 (52)

Friendship forged with Madhu | Sarga-025 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: வரங்களைப் பெற்ற இந்திரஜித்; கும்பீனசியைக் கவர்ந்து சென்ற மது; மதுவுடன் நட்பேற்படுத்திக் கொண்ட ராவணன்; இந்திரனை வெல்ல கைலாசத்தில் இறங்கியது...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}... கோரமான அந்த {தண்டக} வனத்தைக் கொடுத்துத் தன் பகினியை {சகோதரி சூர்ப்பணகையைத்} தேற்றிய பிறகு, அந்த தசக்ரீவன் {பத்துக் கழுத்துகளைக் கொண்ட ராவணன்}, மகிழ்ச்சியும், ஸ்வஸ்தமும் {நலமும் / நிம்மதியும்} அடைந்தான்.(1) பலவானான அந்த ராக்ஷசேந்திரன், பிறகு, தன் கூட்டாளிகளுடன் சேர்ந்து, நிகும்பிலை என்ற பெயரைக் கொண்ட, லங்கையின் உத்தம உபவனத்தில் பிரவேசித்தான் {சிறந்த சோலையில் நுழைந்தான்}.(2) நூற்றுக்கணக்கான யூப ஆகீர்ணங்களால் {வேள்வித் தூண்களால்} நிறைந்தும், சௌம்யமான சைத்யங்களால் {அழகான வேள்வி மேடைகளால்} அலங்கரிக்கப்பட்டும், செழிப்புடன் {ஒளியுடன்} பிரகாசித்துக் கொண்டிருப்பதைப் போல, அங்கே நடந்து கொண்டிருக்கும் யஜ்ஞத்தை {வேள்வியை ராவணன்} கண்டான்.(3) கருப்பு மான் தோல் அணிந்தவனும், கமண்டலம், சிகை {குடுமி}, துவஜம் ஆகியவற்றுடன் கூடியவனும், பயத்தை உண்டாக்குபவனுமான தன் மகன் மேகநாதனை அப்போது அங்கே {இந்திரஜித்தை ராவணன் அந்த வேள்விச் சாலையில்} கண்டான்.(4)

சாபமும், சூர்ப்பணகையும் | சர்க்கம் – 024 (42)

The curse and Shurpanakha | Sarga-024 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இராவணனால் கடத்தப்பட்ட பெண்களின் அழுகையும், புலம்பலும்; அவர்கள் அவனுக்கு அளித்த சாபம்; சூர்ப்பணகை, கரன் ஆகியோரை தண்டகாரண்யத்தில் வசிக்கச் செய்தது...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}துராத்மாவான ராவணன் மகிழ்ச்சியுடன் திரும்பி வரும் வழியில்[1], நரேந்திரர்கள், ரிஷிகள் {மன்னர்கள், முனிவர்கள்}, தேவர்கள், கந்தர்வர்களின் கன்னிகைகளைக் கவர்ந்து சென்றான்.(1) பார்வைக்கு அழகான கன்னிகைகளையும், ஸ்திரீகளையும் கண்டதும், அந்த ராக்ஷசன் {ராவணன்}, அவர்களுடைய பந்துஜனங்களை {உற்றார் உறவினரைக்} கொன்றுவிட்டு, {புஷ்பக} விமானத்திலேயே அவர்களைச் சிறை பிடித்தான்.(2) இவ்வாறு பன்னக {நாக} கன்னிகைகளையும், ராக்ஷச, அசுர, மானுஷ, யக்ஷ, தானவ கன்னிகைகளையும் விமானத்தில் அவன் வலுக்கட்டாயமாக ஏற்றினான்.(3) துக்கத்தினால் ஒரே நேரத்தில் அவர்கள் யாவரும், சோகம், பயம் என்ற அக்னியில் {நெருப்பில்} உண்டான நெருப்பு ஜுவாலைகளுக்குத் துல்லியமாக {தீப்பொறி போல்} கண்ணீர் பெருக்கினர்.(4)  நதிகளால் {நிறையும்} சாகரத்தைப் போலக் களங்கமற்றவர்களான அவர்களின் பயம், சோகம் ஆகியவற்றில் உண்டான மங்கலமற்ற கண்ணீரால் அந்த விமானம் நிறைந்தது.(5) நாக, கந்தர்வ கன்னிகைகளும், மஹரிஷிகளின் தனயைகளும் {மகள்களும்}, நூற்றுக்கணக்கான தைத்திய, தானவ கன்னிகைகளும் அந்த விமானத்தில் அழுது கொண்டிருந்தனர்.(6) 

வருணன் | சர்க்கம் – 023 (54)

Varuna | Sarga-023 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இராவணனுக்கு நிவாதகவசர்களுடன் ஏற்பட்ட நட்பு; காலகேயர்களை வென்று, வித்யுத்ஜிஹ்வனை கொன்றது; இராவணன், தெய்வீகப் பசுவான சுரபியை வணங்கியது; வருணனின் புத்திரர்களை வென்றது...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}... இரணஸ்லாகியான தசக்ரீவன் {போரைப் புகழ்பவனும், பத்துக் கழுத்துகளைக் கொண்டவனுமான ராவணன்}, திரிதசபுங்கவனான {முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களில் சிறந்தவனான} யமனை வெற்றி கொண்ட பிறகு, தன் சகாயர்களை {உதவியாளர்களை/அமைச்சர்களைப்} பார்த்தான்.(1) பிறகு, {யமனின்} தாக்குதலில் காயமடைந்து, உதிரம் தோய்ந்த உடலைக் கொண்ட ராவணனைக் கண்ட ராக்ஷசர்கள், பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் அவனை அணுகினர்.(2) மாரீசன் முதலிய பிரமுகர்கள் ஜயத்தை {ராவணனின் வெற்றியைப்} போற்றி வாழ்த்திய பின்னர், ராவணனால் ஆறுதல் கூறப்பட்டவர்களாக புஷ்பகத்தில் {புஷ்பக விமானத்தில்} ஏறினர்.(3) 

இயமன் | சர்க்கம் – 022 (51)

Yama | Sarga-022 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இயமனுக்கும் ராவணனுக்கும் இடையில் நடந்த கடும்போர்; யமனை வேண்டிய பிரம்மன்; யமன் மறைந்தது...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}... அந்த வைவஸ்வதப் பிரபு {சூரியனின் மகனும், தலைவனுமான யமன்}, அவனுடைய மஹாநாதத்தை {ராவணனின் பெரும் முழக்கத்தைக்} கேட்டுவிட்டு, தன் சத்ரு விஜயமடைந்தான் என்றும், தன் சொந்த பலம் {படை} அழிவடைகிறது என்றும் கருதினான்.(1) மேலும் அவன் {யமன்}, தன் படைவீரர்கள் கொல்லப்பட்டதை அறிந்து, குரோதத்தில் சிவந்த கண்களுடன், தன் சூதனிடம் {தேரோட்டியிடம்}, "இந்தத் தேரைத் துரிதமாகக் கொண்டு வருவாயாக" என்று கூறினான்.(2) 

பாசுபதாஸ்திரம் | சர்க்கம் – 021 (46)

Pasupata Astra | Sarga-021 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: யமனிடம் விரைந்து சென்று ராவணனின் வரவை அறிவித்த நாரதர்; நரகத்தின் பாபிகளை விடுவித்த ராவணன்; யமகிங்கரர்களுக்கும் ராவணனுக்கும் இடையில் நடந்த யுத்தம்...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}... இவ்வாறு நன்கு சிந்தித்த அந்த விப்ரேந்திரர் {பிராமணர்களில் சிறந்தவரான அந்த நாரதர்}, நடந்ததை அப்படியே கூறுவதற்காக, லகு விக்ரமத்துடன் {வேகமான நடையுடன்} யமனின் சதனத்தை {இருப்பிடத்தை} நோக்கிச் சென்றார்.(1) அங்கே அவர் {நாரதர்}, அக்னியை முன்னிறுத்திக் கொண்டு, பிராணிகளில் {உயிரினங்களில்} எவருக்கு எத்தகைய விதானத்தை வழங்க வேண்டுமோ {எவருக்கு எத்தகையதைச் செய்ய வேண்டுமோ}, அதை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருக்கும் யம தேவனை தம் முன்னே கண்டார்.(2) 

நாரதர் | சர்க்கம் – 020 (33)

Naradha | Sarga-020 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: நாரதரைக் கண்ட ராவணன்; அவரால் தூண்டப்பெற்றது; யமனை எதிர்த்து யமலோகம் சென்ற ராவணன்...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}... இராக்ஷசாதிபன் {ராவணன்} பிருத்வியில் இருந்த மர்த்தியர்களை {பூமியில் இருந்த மனிதர்களை} அச்சுறுத்திக் கொண்டிருந்தபோது, மேகக் கூட்டத்திற்கிடையில் இருந்த முனிபுங்கவரான நாரதரை அணுகினான்.(1)  நிசாசரன் தசக்ரீவன், அவரை வணங்கி, குசலம் விசாரித்து, அவர் வந்ததற்கான காரணத்தையும் கேட்டான்.(2)

அனரண்யன் | சர்க்கம் – 019 (32)

Anaranya | Sarga-019 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: அயோத்திக்குச் சென்ற ராவணன்; அனரண்யனைக் கொன்றது; இராவணன் அடைந்த சாபம்...

{அகஸ்தியர் ராவணனிடம்}... இராக்ஷசாதிபன் தசானனன் {பத்து முகங்களைக் கொண்ட ராவணன்}, மருத்தனை வென்று, அங்கிருந்து புறப்பட்ட பிறகு, நரேந்திரர்களின் நகரங்களுடன் யுத்தம் செய்ய விரும்பினான்.(1) மஹேந்திரனுக்கும், வருணனுக்கும் ஒப்பான வலிமையுள்ள ராஜேந்திரர்களை அணுகிய அந்த ராக்ஷசேந்திரன், "எனக்கு யுத்தத்தைக் கொடுப்பீராக.(2) அல்லது, "நாங்கள் வெல்லப்பட்டோம்" என்று கூறுவீராக. இதுவே என் நிச்சயமாகும் {தீர்மானமாகும்}. இதற்கு முரணாகச் செயல்படுபவர்களுக்கு மோக்ஷம் உண்டாகாது {விடுதலை கிடைக்காது}.(3) தர்ம நிச்சயம் கொண்டவர்களும், அச்சமற்றவர்களும், பிராஜ்ஞர்களுமான பார்த்திபர்களும் {அறிஞர்களுமான மன்னர்களும்}, மஹாபலவான்களான ராஜர்களும் அன்யோன்யம் {ஒருவருக்கொருவர்} ஆலோசனையில் ஈடுபட்டனர். அவர்கள், தங்கள் ரிபு {பகைவன்} அடைந்திருக்கும் வரத்தின் பலத்தை அறிந்து, தாங்கள் வெல்லப்பட்டதாகக் கூறினர்.(4) தாதா {ஐயா, ராமா}, துஷ்யந்தன், ஸுரதன், காதி, கயன், ராஜா புரூரவன் {புரூரவஸ்}[1] உள்ளிட்ட இந்த சர்வ பார்த்திபர்களும், "நாங்கள் வெல்லப்பட்டோம்" என்று கூறினர்.(5)

மருத்தன் | சர்க்கம் – 018 (36)

Maruttha | Sarga-018 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இராவணனுடனான போரில் இருந்து விலகிய மருத்தன்; தாங்கள் மறைந்து கொள்ள இடமளித்த உயிரினங்களுக்கு வரங்களைக் கொடுத்த தேவர்கள்...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}... வேதவதி ஹுதாசனத்திற்குள் {நெருப்புக்குள்} பிரவேசித்த பிறகு, அந்த ராவணன் புஷ்பகத்தில் ஏறி, மேதினியைச் சுற்றி வந்தான்.(1) பிறகு, உசீரபீஜத்தை {உசீர பீஜம் / காந்தாரம் என்ற நாட்டை} அடைந்து, நிருபதியான {மன்னனான} மருத்தன் யஜ்ஞம் செய்வதைக் கண்டான்.(2) சாக்ஷாத் பிருஹஸ்பதியின் பிராதாவும் {நேரடியாகப் பிருஹஸ்பதியுடன் பிறந்தவரும்}, தர்மஜ்ஞரும் {தர்மத்தை அறிந்தவரும்}, சம்வர்த்தர் என்ற பெயருடையவருமான பிரம்மரிஷி, சர்வ தேவ கணங்கள் சூழ, அங்கே {காந்தாரத்தில்} யாகம் செய்வித்துக் கொண்டிருந்தார்.(3) 

    அந்த ராக்ஷசன் {ராவணன்} பெற்ற வரங்களால் வெல்லப்பட முடியாதவனாக இருப்பதை தேவர்கள் கண்டனர். அவனைக் கண்டு பீதியடைந்த அவர்கள் திர்யக்யோனிகளுக்குள் நுழைந்தனர் {அச்சமடைந்த தேவர்கள் விலங்குகள், பறவைகளின் உடல்களுக்குள் மறைந்து கொண்டனர்}.(4) இந்திரன் மயூரமாகவும் {மயிலாகவும்}, தர்மராஜா வாயஸமாகவும் {யமன் காகமாகவும்} மாறினர். தனாதியக்ஷன் {குபேரன்} ஓணானாகவும், வருணன் ஹம்சமாகவும் {அன்னப்பறவையாகவும்} மாறினர்.(5)

வேதவதி | சர்க்கம் – 017 (43)

Vedhavathi | Sarga-017 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: வேதவதியைக் கண்டு காமுற்ற ராவணன்; சாபம் கொடுத்துத் தீக்குளித்த வேதவதி, சீதையாக அவதரித்தது...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம்}பிறகு, ராஜனே {ராமா}, மஹீதலத்தில் சுற்றித் திரிந்த மஹாபாஹுவான ராவணன், ஹிமவத் வனத்தை {இமய மலையில் உள்ள ஒரு காட்டை} அடைந்து அங்கே சுற்றித் திரிந்தான்.(1) அங்கே கருப்பு மான் தோல் அணிந்தவளும், ஜடை தரித்தவளுமான ஒரு கன்னிகையை அவன் கண்டான். ஆர்ஷ விதிகளுக்குப் பொருத்தமாக {வேதவிதிப்படி தபம் செய்யும்} தேவதையைப் போல அவள் ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்தாள்.(2)

நந்தீஷ்வரன் | சர்க்கம் – 016 (50)

Nandheeshwara | Sarga-016 | Uththara Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இராவணனை சபித்த நந்தி; கைலாசத்தை பெயர்த்த ராவணன்; அவனது செருக்கு அழிந்தது; தன் பெயரை அடைந்தது; சங்கரனிடம் ஒரு வாளைப் பெற்றது...

{அகஸ்தியர் ராமனிடம் தொடர்ந்தார்}, "இராமா, ராக்ஷசாதிபன் {ராவணன்} தன் பிராதாவான தனதனை {குபேரனை} வென்றான். பிறகு அவன், மஹாசேனன் {முருகன்}[1] பிறந்த மஹத்தான ஷரவணத்திற்கு {நாணல் காட்டிற்குச்} சென்றான்.(1) பிறகு, ருக்மமயமாக {தங்க மயமாக} இருக்கும் மஹத்தான ஷரவணத்தைக் கண்டான். அஃது, இரண்டாவது பாஸ்கரனை {சூரியனைப்} போல ஒளிக் கதிர்களின் வலைப்பின்னல்களால் சூழப்பட்டிருந்தது.(2) அவன், அந்த பர்வதத்தின் மீதேறி ரம்மியமானதொரு வனாந்தரத்தை {காட்டுப் பகுதியைக்} கடந்து சென்றான். பிறகு, ராமா, அங்கேயே அந்தப் புஷ்பகம் {புஷ்பக விமானம்} நகராமல் நிற்பதைக் கண்டான்.(3) விருப்பத்தை அறிந்து செல்லக்கூடிய புஷ்பகம் அங்கேயே நிற்பதைக் கண்ட ராக்ஷசேந்திரன், தன் அமைச்சர்கள் சூழ {பின்வருமாறு} சிந்தித்தான்:(4) "என் விருப்பப்படி செல்ல வேண்டிய புஷ்பகம், எதன் நிமித்தம் செல்லாமல் இருக்கிறது? இது பர்வதத்தின் உச்சியில் உள்ள எவனோ ஒருவனின் செயலாகவே இருக்க வேண்டும்" {என்று நினைத்தான்}.(5)